Verschenen: mini-columns
dinsdag, augustus 24th, 2010Net uit: Oase Magazine jaargang 3, nummer 1, met daarin vier mini-columns over sport van mij. Nouja, sport… eentje sluit aan bij het thema dierendag, dus die gaat over hamsterfitness!
Net uit: Oase Magazine jaargang 3, nummer 1, met daarin vier mini-columns over sport van mij. Nouja, sport… eentje sluit aan bij het thema dierendag, dus die gaat over hamsterfitness!
Deze week verschenen:
Ik meldde hier eerder het verschijnen van mijn 59e Fietsvrouwcolumn. Die column wordt hier (echt waar!) bekeken door een Spanjaard - die overigens een paar woordjes Nederlands spreekt, maar niet genoeg om een column te lezen. Wat is dat nou?
Welnu, deze meneer is de wielrenner Juan Antonio Flecha, en die komt in die column voor. ik ben al jarenlang fan van hem. Bij de start van de Tour de France heb ik kans gezien om hem een exemplaar van Fiets te geven met daarin mijn stuk met zijn naam erin. Hij vond het leuk - en ik al helemaal!
Eind vorige week verschenen: Fiets met daarin een column van mij over… sex! Of nouja, ook wel over het ontbreken daarvan… Titel: ‘Een hete zomer’.
(Ojee, en krijg ik nou heel veel spam-reacties op deze post, vanwege dat drieletterwoord?)
Vandaag verschenen: Fiets met daarin gelukkig weer gewoon mijn column. Vorige maand was hij gesneuveld namelijk, bij gebrek aan ruimte doordat er te veel advertentieruimte was verkocht. Maar nu dus wel weer gewoon, over kwantitatieve en kwalitatieve verschillen in drijfveren tussen mensen.
Net uit: Oase Magazine jaargang 2, nummer 5, met daarin de vijf mini-columns (levensbeschouwelijke over sport) die ik schreef over de Olympische Spelen. Sterker nog: ik schreef ze in Vancouver! Bovendien bevat deze aflevering een artikel over mijn boek Afzien voor Beginners met daarin een fragment uit hoofdstuk 2.
Net uit: Fiets van april, met daarin mijn 57e Fietsvrouwcolumn, een mini-reisverslagje van mijn bezoek aan de Olympische Spelen en de fietstochten die ik vanuit Vancouver maakte, en een prachtig artikel over Afzien voor Beginners, met daarin een voorpublicatie: een stukje uit hoofdstuk 2 van dat boek.
Net verschenen: Leven 1 (2010) met daarin maar liefst drie artikelen van en één over mij. Ik schreef een stuk over de plussen en de minnen van de vleestaks en twee recensies: een grote van de Culinaire Werkplaats (met foto’s van Henk) en een kleinere over de website van Goede Waar & Co. En er staat een aankondiging in van Afzien voor Beginners, mét foto!
Vandaag verschijnt mijn boek Afzien voor beginners. In de flyer daarvan staat dat ik met de vorm van het boek knipoog naar principes die ik ken uit het zakelijk schrijven. Wat wil dat zeggen?
In de eerste plaats heb ik voor de structuur van het boek gekozen voor een piramide. Enerzijds is dat natuurlijk niet zo gek voor iemand die een groot deel van haar brood verdient met schrijvende professionals trainen in het gebruiken van die lezer- en klantgerichte structuur. Anderzijds is het toch opmerkelijk, want de meeste reisboeken hebben een chronologische of geografische structuur. De structuur is daarmee volgens mij één van de unieke eigenschappen van Afzien voor beginners.
De logische vorm van de structuur is deze:
(De cijfers 1 t/m 4 geven ‘deelredenen’ aan en de lege lijntjes op het onderste niveau geven aan dat daar nog een niveau onder zit - ik verklap hier niet alles.)
In het boek ligt de nadruk op de linkerhelft van de piramide. Mijn vijf overwegingen vormen vijf hoofdstukken, soms ook nog met wel twee niveaus van onderbouwing eronder. De overwegingen die voor anderen kunnen gelden, heb ik in de vorm van ‘vraagtekens’ tussen de hoofdstukken in gezet. Dat zijn korte stukjes, als tekstvak in de tekst verwerkt – veel korter dan de hoofdstukken.
Dus de structuur voor wat betreft de volgorde in het boek is zo:
De logica is dus piramidaal, maar de volgorde is niet strikt zoals door de logica gedicteerd - dat hoeft ook niet van het piramideprincipe; je structureert eerst naar inhoud en logica en bepaalt daarna de volgorde.
Dat geldt ook voor de plek van de hoofdboodschap. In Afzien voor beginners staat die eind, in een hoofdstuk ‘conclusie en aanbevelingen’. Ik geef weliswaar in de inleiding al wel een hint dat er een overkoepelende boodschap in zit (‘Ik trek daar een conclusie uit die deels persoonlijk is en deels een aanbeveling voor gebalanceerd afzien.’), maar ik heb ervoor gekozen om de spanning erin te houden en de lezers aan te zetten tot meedenken. Dat is wel gelukt, vertelden proeflezers mij. ‘Leuk, een denkboek’ zei er eentje.
De hoofdboodschap aan het eind maakt het boek bovendien meer essay dan advies, en dat accent klopt.
Binnen de hoofdstukken staat de hoofdboodschap wel prominent vooraan in de vorm van de hoofdstuktitel (boodschaptitels) en ook per paragraaf geef ik vooraan al veel inhoud weg. Niet altijd alles, want ook binnen de hoofdstukken mag wel iets van essayistische spanning blijven. Soms volg ik binnen het hoofdstuk of paragraaf overigens wel een ‘gewone’ chronologische of geografische structuur.
De hoofdstuktitels zijn syntheses van het hoofdstuk, en ik heb in het schrijfproces maar weer eens ervaren hoe zeer de strengheid van het piramideprincipe helpt om goed na te denken. Ik kan het me nu bijna niet meer voorstellen, maar het synthetiseren van de paragrafen die nu hoofdstuk 1 vormen, heeft heel wat tijd en moeite gekost, en ook het moeilijkste vierde hoofdstuk is van boodschap en perspectief veranderd doordat ik anders ging denken over de inhoud. Ik heb zo van het schrijven ook inhoudelijk nog veel geleerd.
Tot zover het piramideprincipe. Waar ik ook mee speel, zijn twee vormkenmerken die je meer ziet in zakelijke teksten dan in literaire: bullet-opsommingen en tekstvakken. De bullet-opsommingen zijn echt een knipoog, en ze passen bij een strakke structuur waar ik van houd. De tekstvakken fungeren samen met de foto’s als illustraties: je kunt ze overslaan en/of los van de hoofdtekst lezen.
Met de hoofdstukken, paragrafen, sub-paragrafen, bullet-opsommingen en tekstvakken is de structuur goed zichtbaar en is er bijna geen pagina met alleen maar ononderbroken tekst. In die zin ga ik met mijn tijd mee: grote lappen tekst is voor moderne lezers steeds lastiger. Het de lezer ter wille zijn is iets wat ik ook vooral voor zakelijke teksten heb geleerd.
* * *
Ik ben benieuwd wat de lezersreacties zullen zijn, naar inhoud maar ook naar vorm. Ik heb zelf met het schrijf- en uitgeefproces weer nuttige ervaringen opgedaan die ik in mijn trainingen en adviezen kan verwerken. Over het allerbelangrijkste schreef ik al eerder: goed schrijfwerk heeft veel denkwerk nodig, en dat laat zich niet altijd dwingen in de beperkte tijd. Het schrijven aan Afzien voor beginners heeft langer geduurd dan ik had verwacht. Of liever gezegd: het denkwerk heeft langer geduurd. Daar is het boek wel beter van geworden.
Meer weten of het boek bestellen? www.afzienvoorbeginners.nl Van harte aanbevolen!
Klein praktische berichtje: ik twitter weer, http://twitter.com/LHCornelis Ik had dat van de zomer een tijdje gedaan (zie evaluatie), toen mee gestopt, en nu weer opgepakt, onder andere vanwege het aanstaande verschijnen van Afzien voor beginners.
Tekst & Communicatie Powered by
WordPress
Berichten (RSS)
en Reacties (RSS).